Voor dierenhulporganisaties

Je doet dit niet zomaar

De meeste dierenhulporganisaties zijn ontstaan uit betrokkenheid. Omdat je iets wilde betekenen. Omdat je het niet kon aanzien dat dieren tussen wal en schip vielen. Vaak begon het klein, praktisch en dichtbij. En voor je het weet ben je niet alleen bezig met dieren, maar ook met roosters, financiën, gemeentecontacten, vrijwilligers en verantwoordelijkheden die steeds groter worden.

Ik ken die praktijk. Ik werk al jaren samen met dierenambulances, dierenasielen en (wild)opvangorganisaties. Ik zie hoeveel inzet, kennis en loyaliteit er zit in deze organisaties. En ik zie ook hoe zwaar het soms is om alles draaiende te houden.

Besturen voelt vaak als ‘erbij doen’

Veel bestuurders zijn ooit ingestapt omdat het nodig was. Omdat iemand het moest doen. Omdat je toch al betrokken was. Besturen voelt dan al snel als iets dat je ernaast doet, naast werk, gezin en de dagelijkse hectiek van de organisatie.

Tegelijkertijd wordt er wél steeds meer van je verwacht. Van gemeenten, van subsidieverstrekkers, van vrijwilligers en van de samenleving. Je moet keuzes maken, grenzen stellen en vooruitkijken, terwijl je organisatie draait op mensen die het vooral doen vanuit passie.

Dat is geen eenvoudige positie.

Herkenbare situaties uit de praktijk

In mijn gesprekken met besturen hoor ik veel dezelfde dingen terug. Bijvoorbeeld:

  • je zit structureel in de uitvoering, terwijl je eigenlijk zou moeten sturen;

  • besluiten blijven liggen omdat niemand zich eigenaar voelt;

  • het contact met de gemeente voelt ongelijk of onzeker;

  • verwachtingen van buiten groeien sneller dan de draagkracht van de organisatie;

  • één of twee mensen dragen te veel verantwoordelijkheid;

  • vrijwilligers haken af, terwijl het werk toeneemt.

Dit speelt bij dierenambulances, dierenasielen en (wild)opvangorganisaties. Groot of klein. Professioneler georganiseerd of volledig vrijwilligersgedreven. Het zijn geen individuele fouten, maar patronen die ontstaan als organisaties groeien onder druk.

Wie ik ben in deze samenwerking

Ik sta naast dierenhulporganisaties. Niet als belangenbehartiger en ook niet als controleur, maar als iemand die de praktijk kent én begrijpt hoe gemeenten en bestuurders kijken.

Ik beweeg me al jaren tussen dierenhulporganisaties en gemeenten. Ik weet hoe ingewikkeld die verhouding soms is. Ik weet ook dat veel misverstanden niet gaan over onwil, maar over onduidelijkheid, verwachtingen en rolverdeling.

Juist daar kan ik helpen.

Hoe ik jullie ondersteun

Ik ondersteun besturen van dierenhulporganisaties bij het versterken van hun rol, structuur en positie. Dat kan op verschillende manieren, afhankelijk van wat er speelt binnen jullie organisatie.

Je kunt mij bijvoorbeeld inzetten om:

  • samen te kijken naar de rolverdeling binnen het bestuur en waar het vastloopt;

  • te ondersteunen bij professionalisering, zonder de vrijwilligerscultuur kwijt te raken;

  • mee te denken over verantwoordelijkheden, besluitvorming en continuïteit;

  • te coachen bij gesprekken met gemeenten of andere samenwerkingspartners;

  • te helpen bij het voorbereiden van afspraken, plannen of positionering;

  • mee te kijken bij groei, verandering of heroriëntatie van de organisatie;

  • tijdelijk als sparringpartner mee te lopen in een intensieve fase.

Mijn rol is adviserend én meewerkend. Soms op de achtergrond, soms zichtbaar. Altijd met oog voor wat haalbaar is binnen een organisatie die draait op betrokken mensen.

De relatie met gemeenten versterken

Voor veel dierenhulporganisaties is de samenwerking met de gemeente essentieel. Tegelijkertijd voelt die relatie niet altijd gelijkwaardig. Gemeenten werken met beleid, kaders en procedures. Jullie werken vanuit de praktijk, vaak onder hoge druk.

Ik help om die werelden beter op elkaar aan te laten sluiten. Door te helpen verwoorden wat jullie doen, waar jullie grenzen liggen en wat realistisch is. Zodat gesprekken minder afhankelijk worden van incidenten en meer gebaseerd zijn op vertrouwen en duidelijkheid.

Wat dit jullie oplevert

Organisaties die hier bewust bij stilstaan, ervaren meer rust en overzicht. Besturen weten beter waar ze van zijn, gesprekken met gemeenten worden duidelijker en de organisatie wordt minder kwetsbaar. Niet omdat alles eenvoudiger wordt, maar omdat je steviger staat.

Kennis delen en versterken

Naast begeleiding en advies zet ik ook in op kennisdeling. Voor besturen, maar ook voor specifieke rollen binnen de organisatie, zoals een voorzitter of penningmeester.

Dat doe ik via trainingen en de Vakopleiding Dieradviseur. Daarnaast werk ik aan een boek over besturen binnen dierenhulporganisaties, waarin veel van deze herkenbare situaties verder worden uitgewerkt.

Samen kijken wat jullie nodig hebben

Sta je als bestuur op een punt waarop je voelt dat het anders moet, maar nog niet precies weet hoe? Of zoek je iemand die met je meekijkt, meedenkt en soms even naast je loopt? Dan ga ik graag met je in gesprek.

Contact